Zwart als roet

Zwart als roet

Mijn bericht over de Zwarte Pieten discussie (zie hier) werd afgedaan als mosterd na de maaltijd of het herkauwen van clichés omdat alles al gezegd en geschreven is. Ik voorspel dat deze discussie in de komende jaren nog lang niet afgelopen zal zijn. Integendeel. Als in Maart 2017 de PVV bij de verkiezingen een eclatante overwinning zal boeken, dan zal progressief Nederland samen met vertegenwoordigende groepen zoals “Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis”, “Radaradvies” of “Mensenrechten.nl” de krachten bundelen en  optrekken tegen het rechtse establishment. Men vergist zich als men denkt dat bij deze nieuwe politieke orde de genoemde verzameling aan belangengroepen en maatschappijkritische fora zullen berusten in hun lot.

Moet men zwijgen als activisten blijven doorgaan met hun psychotische waandenkbeelden? Er zullen meer tradities of gewoontes volgen die hen niet aanstaan. Tot de  kwartiermakers van de heilstaat die onze strot wordt ingeduwd  zullen de  blanke handlangers naar ego en vooral hun gemankeerd geweten de hysterici en hun denkwijzen een goede dienst blijven bewijzen.

De NRC van 3/4 december 2016 (10-11) ruimde voor haar gedistingeerde en hoogopgeleide lezerspubliek twee dure pagina’s in die gewijd waren aan het “betere alternatief” voor het vieren van het Sinterklaasfeest. Burgemeester Van der Laan had al eerder gezegd:

Het is goed om te zien dat dit nu navolging krijgt, de verandering van deze traditie komt daarmee waar hij vandaan moet komen: uit de samenleving.”

Hebben we het echter hier over dezelfde samenleving? In het stuk van de NRC kwam ene Adriaan Krans voor van stichting Sinterklaas die de taak had de omvorming van zwart naar roetveegpiet in goede banen te leiden. “Sinterklaas en de kinderen staan centraal, niet Zwarte Piet en de grote mensendiscussie over diens uiterlijk. De hele stad is nu verbonden door dit feest“. Die grote mensendiscussie werd begonnen door een kleine groep van psychopaten die een beroep deden op het valse geweten inzake discriminatie en racisme. Daarmee vind je in het Progressief Linkse Nederland wel zeker een bereidwillig gehoor.

Staatssecretaris van der Steur moest het namens de regering nog eens uitleggen waarom een en ander zich dient aan te passen aan de “moderne tijd”:

“De regering erkent dat in de vertolking van Zwarte Piet negatieve stereotyperingen een rol kunnen spelen”, Deze kunnen onbedoeld vooroordelen en discriminatie in de hand werken en mensen kwetsen. (AD )

Alternatief of modificatie, het is een knieval voor  intimiderende beschuldigingen over alles waar men slechts racisme in ziet: behalve bij  Sinterklaas en zijn Pieten ook in etalages van banketbakkers en op de werkvloer waar te weinig kleurlingen te vinden zouden zijn. De PvdA wethouder Baldewsingh van Den Haag heeft de taak op zich genomen betreffende de werkgelegenheid een positieve discriminatie toe te passen. Volgens dat beleid dient er bij gelijkgeschiktheid voorkeur gegeven te worden aan niet-blanke sollicitanten. De allochtone 40% van de Haagse bevolking voelt zich namelijk niet voldoende gerepresenteerd.

Nederland rijp maken voor een aangepaste Sinterklaasviering is een project dat de omroepen met ijver nastreven. De aanpassing wordt verkocht als een stap in beschaving. Maar na enige tijd beseft men dat het onbetwijfelbare dogma van de gelijkschakeling van traditionele Sinterklaasfeesten  met  het monster Racisme zo langzamerhand wel de grenzen van de verdraagzaamheid heeft bereikt.

Op 31 oktober 2016 berichtte Mediacourant.nl dat TV ‘persoonlijkheid’ Paul de Leeuw zich verbijsterd afvroeg waarom zijn jeugdig publiek in zijn Sinterklaasprogramma de ‘noodzakelijke’ aanpassing niet begreep. Als laatste gaf hij  de kinderen in de zaal op indirecte wijze de manende woorden mee: “Ik wil toch zeggen dat ik blij ben dat die verandering plaatsvindt. Over tien jaar zijn jullie er ook blij mee.” De presentatrice van het NTR Sinterklaasjournaal openbaarde haar goddelijke inzicht met de mededeling het  juist een winst te noemen dat mensen er over gaan nadenken.

Om de inconsequentie van de politieke correctheid eens te benadrukken met een iets ander thema: is het niet wrang dat het verbale geweld gericht aan homoseksuelen door moslems nauwelijks op enige weerzin kon rekenen onder diezelfde kliek van media-astronauten? Zou het komen omdat dit gevoelig ligt in verband met de beledigende partij in kwestie? Want zodra er sprake is van een religieuze context waarin deze schandelijke verwensingen worden geuit, blijkt er een uitzonderingsgeval te zijn  gecreëerd waardoor zelfs een doodswens een lichtzinnige neutraliteit heeft gekregen. Hoe zou het zijn als de zogenaamde boze witte mannen, in dezelfde bewoordingen als onze gelovige Koran lezers, de traditionele Canal Parade in onze socialistische en normaliserende hoofdstad op eenzelfde gewelddadige wijze zouden afkeuren?

Herkauwen van cliche’s? Ik dacht het niet. In vele blogs zoals deze moeten dezelfde thema’s in telkens andere bewoordingen en met andere perspectieven worden verteld. Er is geen behoefte aan een nieuwe zwijgende meerderheid. Het is noodzakelijk dat er een tegengeluid blijft klinken tegenover de razernij van neo-fascistische colonnes die de podia van het media-universum tot hun beschikking hebben. Daar zullen ze niet gemakkelijk van af worden gehaald!

 

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2016/12/04/zwart-als-roet/
SOCIALICON
SOCIALICON

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !