Maria Ladenburger: de dood van een ‘Gutmensch’

Maria Ladenburger: de dood van een ‘Gutmensch’

Maria Ladenburger (19 jaar) werd afgelopen Oktober van dit jaar verkracht en vermoord in het Duitse Freiburg. De dader was een 17 jarige Afghaan die in 2015 naar Duitsland was gevlucht. De dood van Maria L. werd in de berichtgevingen in Duitsland zoals in het programma Tagesschau aanvankelijk afgedaan als lokaal nieuws. Het bleek al vrij snel dat het om de dochter ging van een hoge functionaris bij de Europese Unie, namelijk Dr Clemens Ladenburger. Maria deed vrijwilligerswerk voor vluchtelingen. Haar vader hield zich beroepshalve bezig met de vluchtelingencrisis. De verkrachting en moord maakte plotseling een einde aan een korte periode van relatieve “rust”  betreffende het aantal incidenten veroorzaakt door asielzoekers in Duitsland. Op de rouwkaart stond vermeld dat in plaats van bloemen donaties konden worden gestuurd naar een Katholieke kerk in Bangladesh en organisatie “Weitblick Freiburg E.v.” die zich bezighoudt met hulp aan vluchtelingen en asielzoekers. Ondanks deze tragische dood van hun dochter bleef de familie pal achter het beleid staan om de deportatie van uitgeprocedeerde migranten te stoppen en de grenzen verder  open te houden voor nieuwe vluchtelingen.

Een reactie op de volgende website zei het meedogenloos:

Haar ouders hadden haar net zo goed naar de rand van een vulkaan kunnen brengen en haar erin kunnen gooien als een offer aan hun God genaamd Multi Kulti Über Alles.

Vele commentaren zoals het bovenste citaat drukken het volstrekte onbegrip uit voor de houding die de Ladenburgers tonen. Vaak valt daarbij het woord verraad. Verraad omdat zij deel uitmaken van een elite die blindelings vertrouwt op het asielbeleid van Angela Merkel. Een verraad omdat de instroom van tienduizenden asielzoekers een culturele verandering met zich meebrengt waardoor de Westerse cultuur en haar waarden en normen uiteindelijk het onderspit zal delven. Een verraad aan de welvaart en de veiligheid van het land door een toevloed aan barbaren die menen vrouwen te moeten intimideren, te verkrachten en zelfs te doden. En uiteindelijk een verraad aan hun eigen dochter door het wrede einde van haar jonge leven als een prijs te zien die onvoorzien betaald moest worden voor het uiteindelijke doel, namelijk de totstandkoming van het utopische Eenheid door Verschil.

De genoemde aantijgingen houden echter geen rekening met het feit dat hier een overduidelijke levensovertuiging wordt nagevolgd. Die overtuiging zegt dat een ‘kwetsbare’  groep niet de wrede ontsporingen van een enkeling kan worden aangerekend. Het geloof in de goedheid van de meeste mensen mag en zal niet verloren gaan ook al betaalt men daar soms een hoge prijs voor. De grote vraag is of je deze houding moet bewonderen of verwerpen.

De Ladenburger’s wilden inderdaad niet dat de gehele groep van vluchtelingen en migranten blaam zou treffen. Een individuele actie is niet kenmerkend voor de groep als zodanig. Dat is buitengewoon Christelijk zou je zeggen: volhardend in het geloof door vertrouwen te blijven hebben.  Het is de rechter wang keren voor de volgende klap nadat eerder de linker wang net bekomen is van de eerste. Het is bijna onmenselijk om ondanks alles de dader te vergeven en de utopie  in stand houden. Het is de illusie die moet worden geloofd omdat alles  zinloos vermorzeld zal worden door een even zinloze wrede werkelijkheid die je als Christen met deemoed, opoffering en vergeving in het reine probeert te brengen.

In het artikel genaamd “The Suicidal Ladenburger’s Reflect the Suicidal West” van Liberty Great Britain leider Paul Weston werd vader Ladenburger behoorlijk bekritiseerd vanwege deze onbegrijpelijke houding. De kritiek van Weston betrof het blinde vertrouwen in de multiculturele samenleving dat geen oog meer heeft voor  alle negatieve effecten veroorzaakt door een onkritische en naïef geloof. De blindheid is zo groot geworden dat zelfs de moord op je eigen kinderen je niet van dit geloof kunnen afhouden.

Ik begrijp de woede van dit stuk vooral ten opzichte van de politieke correcte establishment die de moord van Maria Ladenburger als een tragisch incident opvat maar desalniettemin ook hen niet tot andere gedachten zal brengen. De opmerking dat de heer Ladenburger zijn dochter door haar juist met het multiculti geloof op te voeden daardoor uitleverde aan haar verkrachter en moordenaar waarmee hij zich medeschuldig maakte aan haar dood is wat mij betreft ver gezocht.

Sinds Duitsland, eigenlijk sinds Europa, met de stroom van migranten en vluchtelingen wordt geconfronteerd worden er iedere dag vrouwen lastig gevallen, aangerand, verkracht (Keulen 2015) of van een trap afgeschopt.  Er gaat geen dag voorbij dat een deel van de migranten plunderen, roven, intimideren of vechten. Alle goede bedoelingen ten spijt zijn dit de neveneffecten van een gebrekkige en niet streng genoeg zijnde asielbeleid dat naast de degenen die er alle recht op hebben helaas ook de verkeerde mensen aantrekt die duidelijk andere intenties hebben in de landen van aankomst. Het betekent dat het beleid niet deugt en dat politici, bestuurders, functionarissen en media ter verantwoording moeten worden geroepen.

De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen, zegt het spreekwoord. Het blinde, naïeve geloof dat uitgaat van de maakbaarheid van de samenleving en de goedheid van de mens beproeft de goede bedoelingen niet op haalbaarheid en weegt de realisatie ervan niet af tegen de alledaagse praktijk. Het houdt geen rekening met de wreedheid die de ander ook kan zijn. Het is noodzakelijk om een gezonde dosis wantrouwen te bezitten waarin iemand’s goede intenties eerst nog moeten blijken.

Het leven laat ons geen andere keus. De moeizame les die we eruit halen houdt er rekening mee dat in plaats van de verwachte dankbaarheid de ondankbaarheid, in plaats van de vrede de oorlog en in plaats van de zachtmoedigheid de agressie als antwoord ons deel wordt. Misschien heeft ons gemakzuchtig leven ons week gemaakt. Een grotere dosis zelfzucht en wat meer hardheid had ons heel wat kunnen besparen. Soms hebben we de indruk  dat we onze eigen cultuur doelbewust aan het vernietigen zijn alsof het een vorm van zelfmoord is uit vermoeidheid of naïviteit.  De Westerse beschaving moet een continue opdracht zijn om niet te verzaken en niet te buigen voor willekeur, inperking of terreur. We mogen geen begrip meer tonen voor ondankbaarheid of voor intimidatie. Als hoogmoed voor de val komt, helpt deemoed ons er zeker niet meer uit.

 

***

 

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2016/12/13/maria-ladenburger-de-dood-van-een-gutmensch/
SOCIALICON
SOCIALICON

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !