Wie treft de blaam?

Wie treft de blaam?

Korte tijd geleden was er in Duitsland een schandaal ontstaan dat door de waan van de dag al weer naar de achtergrond is verdreven. Het ging over de vervalste verspreiding door de mainstream media van een redevoering die één van de topleden van de politieke partij Alternative für Deutschland,  aan de PVV verwant, op 17 januari 2017 had gehouden in de stad Dresden. De vervalsing is een goed voorbeeld van manipulatie en bewuste misleiding van het publiek. Het beruchte citaat uit de toespraak van Björn Höcke werd als intro genomen door Bas Heijne in zijn column van zaterdag 21 januari, getiteld JIJ BENT NIET HET VOLK. De toon van Heijne wordt met de week grimmiger. In een eerder bericht rees het vermoeden dat hij geen onafhankelijke denker was maar nu bewijst Heijne wederom nog meer door de mand te zijn gevallen. Wat heeft de Duitse politicus nu precies gezegd waardoor de gemoederen zo verhit raakten? En waarom is dit alles zo belangrijk om er een apart stuk over te schrijven? Lees hier de tekst van zijn toespraak.

Björn Höcke, Alternative für Deutschland
Edelgermaan of Blonde Beest?


Höcke sprak over de teloorgang van de eens zo trotse Duitse steden die nu in broedplaatsen van criminaliteit en geweld zijn veranderd. De economie is verzwakt en uitgeleverd aan het beleid van de huidige Merkel coalitie. Door misbruik is het sociale vangnet door de import van vreemde volkeren met de daarbijbehorende conflicten in gevaar gekomen.

De toespraak werd gehouden in een, zoals in het origineel staat, “historische Balzaal” maar in De Volskrant schreef Sterre Lindhout dat het om een bierhal ging vol “met brallende partijleden“! (wat zij eigenlijk bedoelde, maar zij schreef “met jonge mensen“.)

Hij vertelt verder over de vernietiging van Dresden dat, terwijl de oorlog eigenlijk al door de geallieerden gewonnen was, een grote instroom had gekregen van gevluchte burgers uit het Oostfront: vrouwen, kinderen en ouderen. Ondanks dat deze stad geen strategische belang meer had, besloten de geallieerden toch om de zogenaamde tapijtbombardementen uit te voeren. Deze aanvallen en de vuurstorm die daarop volgde veroorzaakten bijna 30.000 slachtoffers. Höcke (en niet alleen hij) beschouwt dit bombardement als een oorlogsmisdaad, bedoeld om Duitsland definitief op de knieën te krijgen. “Er bestaan alleen nog maar Duitse daders“, zo sprak hij, “we zijn niet in staat om onze eigen offers te betreuren“. En nu komt de inmiddels beruchte uitspraak:

Wir Deutschen, also unser Volk, sind das einzige Volk der Welt, das sich ein Denkmal der Schande in das Herz seiner Hauptstadt gepflanzt hat.

Het is een uitspraak die vatbaar is voor verkeerde uitleg. En zo geschiedde. Straks wordt duidelijk wat hij precies bedoelde met deze ‘ein Denkmal der Schande‘. De media die toch al vooringenomen waren ten opzichte van de Alternative für Deutschland zagen hun kans schoon om de partij te verdenken van fascisme en verdraaide de oorspronkelijke intentie. Al gauw werd het bericht verspreid dat Höcke gezegd zou hebben “dat het Holocaust monument een schande voor Duitsland is (Afd-Politiker nennt Holocaust-Gedenken ein <<Schande>>, een bericht afkomstig van de Süddeutsche Zeitung). Deze vervalsing is door De Volkskrant overgenomen en door Bas Heijne voor zijn column in de NRC Handelsblad gebruikt.

Sterre Lindhout van De Volkskrant beweerde dat Höcke daarmee een eind wilde maken aan de centrale rol die het herdenken van de Holocaust in de Duitse samenleving speelt.

Bas Heijne zag vanuit het walhalla van zijn gestileerd gelijk de flanken van populistisch rechts flirten met het “onnoembare” waarna onmiddellijk het ‘minder minder’ als vals hoorngeschal weer door zijn hoofd ging klinken. “Kom, de flirt is er wel degelijk“, zo schreef hij, “anders zou een man als Höcke niet een bierhal (!) in vuur en vlam kunnen zetten.

Wat is er mis met het benoemen van een structureel probleem in de Nederlandse samenleving waar het ‘minder minder’ naar verwijst? En hoezo provocatief flirten met het onnoembare? Voor burgers is het volkomen duidelijk waar de problemen liggen en wie daar voor aansprakelijk zijn. Waarom wordt de valse associatie met bierhallen uit de dertiger jaren in München gebruikt? Het benoemen van de Mahnmal voor de Holocaust werd meteen afgedaan als provocerende dweepzucht. Als zowel De Volkskrant journaliste als de NRC essayist beter de tekst van Höcke en zijn verklaring van de volgende dag op zijn Facebookpagina hadden gelezen dan waren zij niet zo snel met insinuerende conclusies gekomen.

Heijne sluit af met: “Door maatschappelijke kwesties in zulke groteske beeldspraak te verbeelden, in hyperbolen als fatale ondermijning van “onze collectieve identiteit” van het “volk”, in termen van lafheid en verraad, bacteriële ziekten (een hint naar Thierry Baudet over diens uitspraak dat het auto-immuunsysteem van de samenleving kwetsbaar is geworden) en sprinkhaanachtige plagen suggereer je geen praktische zelfbewuste, moeizaam op de stugge realiteit bevochten oplossingen, links of rechts, maar even vage radicale maatregelen. Juist die zieke metaforen zijn een vorm van verlustigd wegkijken, van zwelgen in radicale fantasieën voor de bierhal.

Daar komt ie weer met zijn bierhal…! Vaderlandsliefde en gedeelde identiteit door middel van taal en geschiedenis zijn voor Bas Heijne niet van belang. Het loslaten van wat iemand gevormd heeft mag je geen lafheid noemen en de aanpassing of verdwijning van culturele kenmerken van een land om intolerante minderheden te behagen is in zijn ogen geen verraad. Asielzoekers afkomstig uit Marokko en Tunesië die misbruik maken van de geboden faciliteiten en in de criminaliteit verdwijnen mag je geen criminelen noemen. Noord-Afrikanen die willens en wetens parasiteren op de welvaart van dit land, zonder ooit iets bij te dragen, mag je geen plaag noemen. Hoe durft hij de woorden ‘wegkijken’ te gebruiken en ‘zwelgen in fantasieën’ als hij en de elite waar hij deel van uitmaakt jarenlang niets anders hebben gedaan dan wegkijken en dagdromen over de multiculturele utopie.  Wat is uw oplossing dan meneer Heijne? Waarom obsedeert het verschijnsel populisme u zo dat u weigert naar de oorzaken te kijken die niets te maken hebben met Dritte Reichs sympathieën wat u eigenlijk suggereert. Höcke zegt verder:

In plaats van om onze jonge generaties vertrouwd te maken met de prestaties van onze Duitse cultuur wordt onze geschiedenis belachelijk gemaakt. We hebben een visie nodig, we moeten onszelf weer worden.

Hier ligt, dunkt mij, een zwakte van zijn tekst. De gruwel van de nazitijd laat zich niet op die manier terzijde schuiven als een incidentele calamiteit in Duitslands briljante culturele geschiedenis. Het bombardement op Dresden als oorlogsmisdaad zien mag niet blind maken voor gelijksoortige misdaden zoals die op Rotterdam. Laten we het niet hebben over de georganiseerde genocide op het Joodse volk door het land van Dichters en Denkers.

Zoals eerder geschreven vermeldde Höcke op 18 januari 2017 op Facebook hoe de media zijn toespraak hebben verdraaid.

…ik heb de holocaust, dus de door Duitsers uitgevoerde volkerenmoord van de joden, een schande voor ons volk genoemd. En ik heb gezegd dat wij Duitsers deze ook nu nog onbegrijpelijke misdaad, dus voor deze schuld en de daarmee verbonden schande midden in Berlijn, een gedenkteken hebben neergezet.

En hij voegde toe dat Duitsers ongetwijfeld bewust moeten zijn van deze schuld en dat zij deel moet uitmaken van de Duitse geschiedenis. In het licht van het tegenwoordige Duitsland dat met integratieproblemen en import van vreemde culturen te kampen heeft, wilde hij het Duitse culturele en wetenschappelijke erfgoed in ere herstellen.

Goed, maar zijn dubbelzinnige tekst werd met grote naijver door de gevestigde media vals geïnterpreteerd en is in die vervalste betekenis als een lopend vuur rond gegaan. Een paar dagen later, op 23 januari werd door de Frankfurter Allgemeine Zeitung het volgende medegedeeld:

Het Duitse Pers Agentschap waar bijna elk dagblad zijn informatie vandaan haalt, heeft dus over de uitspraken van Höcke over het Holocaust gedenkteken gewoon gelogen!

Höcke mag inderdaad de verwoesting van Dresden een oorlogsmisdaad noemen. Maar het bombardement op Rotterdam is dat ook, net zoals The Blitz bombardementen van de Luftwaffe op London en andere Engelse steden en de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Elk bombardement op steden met het doel om de vijand op de knieën te krijgen door middel van moord op burgers en vernieling van hun steden is een misdaad.

Afgezien hiervan is het ergste van de gevestigde media de doelbewuste misleiding en falsificatie van feiten waardoor het eigen gelijk wordt bevestigd en burgers niet goed worden geïnformeerd. Het praten over politieke figuren als Höcke als zijnde nazi’s maakt blind voor het feit dat zij zelf nazi-methoden toepassen. De morele superioriteit die ze zich zelf hebben aangemeten is voor een steeds groter wordende deel van de bevolking ongeloofwaardig. Helaas zijn er nog velen die de aldus aangeboden desinformatie door goedgelovigheid voor waarheid houden.

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2017/02/10/wie-ben-jij/
SOCIALICON
SOCIALICON

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !