See No Evil, Hear No Evil, Speak No Evil

See No Evil, Hear No Evil, Speak No Evil

Vlak na de aanslag van vrijdag 7 april j.l. in Stockholm berichtte The Local Sweden dat na de eerste schrik “het hart” van de Zweedse samenleving gelukkig niet was geraakt.

Daarna stak men de loftrompet over de snelle hulp van politie en andere dienstverleners. Geprezen door de politieke oppositie om zijn crisismanagement benadrukte Minister President Stefan Löfven de saamhorigheid van de bevolking die troost in elkaar had gevonden. Opgelucht beweerde men dat de openheid van de gemiddelde Zweed door deze aanslag niet veranderd was.

“De kracht van ons volk zegt dat daden zoals deze ons niet bang maken en dat we verenigd blijven. Dat is het beste wapen tegen terrorisme”, zei de burgemeester van Stockholm, Karin Wanngård. “Een open en democratische samenleving is belangrijk. Het maakt ons sterk.” Met andere woorden: wat men tegenover terreur moet stellen is de kracht van kwetsbaarheid en het je peinzend afvragen wat de dader in vredesnaam bezielde. De rouw verwerk je door “elkaar’s hand vast te houden”, “hulp te bieden” en kaarsjes en beertjes te plaatsen op de plek van het delict.

Of je brengt duizenden op de been in Stockholm voor een “Love and Peace-zullen-haat-en-geweld-overwinnen” – demonstratie.

In een dergelijke cultuur is een reactionaire tegenkracht die met harde hand de eigen waarden verdedigt tegen de barbarij grotendeels afwezig. Integendeel, de zachte krachten (Henriëtte Roland Holst) heersen in de Europese samenlevingen van nu. Die zachte krachten zeggen dat alle burgers, ongelovigen zowel als moslims, dezelfde waarden delen en met elkaar in harmonie kunnen leven – uitgezonderd de islamofoben die voortdurend op de islamitische kern wijzen van het wereldwijde terrorisme.

In werkelijkheid leiden deze zachte krachten die het op moeten nemen tegen agressievere culturen tot onze ondergang. Culturele verworvenheden zoals vrijheid, democratie, liefde en mededogen zullen te zwak zijn om het suïcidale programma van de Bende van Brussel en de bedwelming van de journalistieke verraders aan te kunnen. Het grootste gevaar komt vooral van binnen uit.

Dat gevaar houdt namelijk in dat culturen als gelijkwaardig worden beschouwd, met dien verstande dat de Islam meer gelijkwaardig is dan de anderen. Dit heeft niet alleen te maken met diens grotere populatie. Er bestaat een schuldgevoel ten opzichte van minderheden zoals moslims omdat we menen ze te hebben uitgebuit, onderdrukt en gediscrimineerd. Om dit goed te maken gingen we overijverig te werk om het toegebrachte leed te compenseren. Dat Islamitische culturen vele delen in de wereld eeuwenlang meedogenloos hebben overheerst maakt dit schuldbesef meteen irrelevant (lees hier meer over).

De surrogaatmoraal van onbeperkte naastenliefde is een steeds valser klinkend adagium. De tolerantie biedt ruimte voor de intolerantie, want het eerste ziet niet de bedrieglijke aard van het laatste waardoor men zich beleefd doch beslist voor de gek laat houden. De gastheer die Europa nu is geworden ontvangt zijn gasten, al of niet gedwongen, uit Afrika en Midden Oosten met open armen. Als dank vernielt de nieuwkomer het huis en neemt de vrouw des huizes ook maar even voor eigen gerief.

De Westerse wereld geeft niet toe welke dwaalweg zij nu aflegt. Europa heeft geen oog meer om het kwade in de bek aan te kijken. Daarom kan het geen begin maken met het bestrijden van het kwaad dat men zonder tegenstribbelingen over het goede laat heersen. Deze ontstane “religie van de zwakte” wil alleen verbinden en niet uitsluiten. Het wil zich verbinden met wat zich niet verbinden laat. Sterker nog, wat zich niet wil laten aansluiten tot onze normen en waarden wordt blindelings gekoesterd.

Tot welke prijs willen wij vertrouwen en open staan voor anderen? Dat er dus op elk moment van elke dag doden en gewonden kunnen vallen. Deze mentaliteit is de geperverteerde versie van de Christelijke leer der vergeving. Een vergelijkbare onderwerp heb ik beschreven in het bericht over de dood van Maria Ladenberger.

The Muslim world, however, is producing tens of thousands of murderers and millions more sympathizers, and those who criticize Islam and confront Islamism are hated because those who don’t fight evil hate those who do.

Dennis Prager

 

Na het “incident” in Stockholm moet dus vooral de efficiency van hulpdiensten en het universele mededogen worden benadrukt, zoals Stefan Löfven heeft gedaan. Een dergelijk onwrikbare vertrouwen in de “waarden” van “verdraagzaamheid”, “openheid” en “verbinding” is met geen duizend op hol geslagen vrachtwagens kapot te krijgen. Hoe moet je deze ontkenningen eigenlijk noemen? Er wordt geen verband gezien tussen domme migratiebeleid en moslim extremisme. Blijven doorgaan op deze weg is schijnbaar het enige antwoord op wat incidenten worden genoemd. De suggestie om de migratie te doen stoppen en schoon schip te maken met wat er al is geïmporteerd komt eenvoudigweg niet op.

The terrorists or the leftists think that going on with business as usual and allowing in untold millions of migrants is courageous, it is not courageous, it is cowardice, it is normalizing terrorism because they rather be dead than –god forbid– called to be racists

Paul Joseph Watson: I was right about Sweden

 

Regelrechte domheid, de weigering om de dingen te zien zoals ze zijn…het is de ontsporing van een cognitieve stoornis zonder weerga. Men is niet in staat om de feiten met elkaar in verband te brengen omdat de mentale processen die aan de basis staan voor functies zoals redeneren en vorming van concepten op de een of andere manier verziekt zijn.

Ernstiger dan dit is de bewuste (zelf)misleiding, bagatellisering, en vergoelijking om gruwelijkheden te neutraliseren. Hier ligt de basis van de ontaarding. Het geseculariseerde geloof in het goede van de mens is tegengesteld aan het morele gelijk van de Joodse en Christelijke godsdiensten die het kwaad altijd zeer serieus hebben genomen.

Moderne filosofen beschouwen het kwaad slechts als een constructie of als een taalkundige conventie. Waarheidsbegrippen zoals goed en kwaad worden gezien als een verzameling van factoren die toevallig in bepaalde situaties al of niet nadelig kunnen uitvallen. Iemand kan niet zozeer een dader maar ook een slachtoffer zijn die door de omstandigheden uit wanhoop of boosheid slechte keuzes maakt. Het kwaad is niets anders dan een gebrek aan goedheid, want ieder mens streeft naar geluk en het goede…toch?

Naast de relativiteit van waarden en normen hanteren hooggeleerde onderzoekers allerlei vergoelijkingen met het neutraliserende taalgebruik om terreurdaden in een “breder kader” te zien. Een van de conclusies is bijvoorbeeld dat sociaal isolement leidt tot radicalisering en criminaliteit en dus oorzaak kan zijn van het zaaien van dood en verderf in onze steden. Dit zegt ene Jean Tillie, hoogleraar Universiteit van Amsterdam.

De intentie van de toekomstige daders kan volgens hem worden bestreden met sociale waakzaamheid waardoor ze niet buitengesloten worden. Met het verstrekken van bed bad en brood zouden we hun neiging tot radicalisme kunnen verhinderen. Hun geloofsintentie is niet de olie die hen aanspoort te doden, maar eerder een afwijking in het gedrag door verwaarloosde opvoeding en opeenvolgende frustraties.

De vrees van de gemiddelde burger gaat uit naar de idioten die gezien worden door de radicale islam als heilige strijders van het ware geloof. Maar in zekere zin moet de grootste vrees uit gaan naar ontkenners zoals Tillie die de boel bedriegen, waarbij het vermoeden rijst dat ze zelf daar niet eens meer bewust van zijn.

Wij keren permanent de rechterwang toe en maken ons ondergeschikt door de brute gewelddadigheid van hen die hier niets te zoeken hebben. De veiligheid van je samenleving vergroten door bijvoorbeeld de grenzen te sluiten blijft onbespreekbaar.

En wat al binnen je “grenzen” rondzwerft of al is gevestigd heeft de status van onschendbaarheid gekregen. Criminele daden door migranten en zoveelste generatie allochtonen worden simpelweg niet benoemd want voor racist te worden uitgemaakt is schijnbaar het ergste wat je kan overkomen. Zoals daar in dat sociaal-democratische heilstaat Zweden waar zelfs de post een probleem heeft om zijn werk te doen:

of waar politie geïnstrueerd wordt om af te zien van het benoemen van kenmerken van ras en nationaliteit van verdachten (lees verder hier en hier).

Wakker worden uit een multiculturele droom is geen sine cure. Aanvankelijk denk je in een klucht beland te zijn met slecht acterende spelers en een waardeloze plot. Maar het is de werkelijkheid zelf, het product van dertig tot veertig jaar denken en handelen vanuit het morele gelijk van bestuurlijke en culturele elites.

De klucht krijgt dramatische trekken als je beseft dat er niet veel meer aan te doen is. Dat de verantwoordelijke macht slechts van personeel verandert en dat de posities ondertussen alleen maar versterkt zijn en aan invloed niets hebben verloren. In de jaren die voor ons liggen zal daarom niet veel veranderen. Het electoraat heeft het zo bepaald om onder het mom van redelijkheid verder in de ontkenning te leven.

Volgens de nieuwe moraal in Europa vertaal je een islamitisch geïnspireerde terroristische aanslag als een daad van een verwarde, verwaarloosde loser wiens motieven onduidelijk zijn!

En om het leed te helpen verzachten of om de paniek in de samenleving te vermijden zeggen we dat het niet zozeer een Islamitische terreuraanslag is maar, zoals onlangs in London, een vrachtwagen die de macht van de bestuurder overnam. Bijna niemand die er intrapt tenzij je een goedgelovige sukkel bent.

Want het is niet de vinger die de trekker van het wapen overhaalt om u te doden, het is het wapen zelf wat afging om u te doden.

De media zullen over de individuele successen van nieuwkomers met een migratieachtergrond uitgebreid berichten. Die verhalen zijn immers noodzakelijk om rolmodellen te leveren voor de diversiteitsutopie. Dat de grote meerderheid van hen er niets van bakt laat je dan eenvoudigweg onbenoemd. Zoiets is dan nog om het even als een deel ervan niet radicaliseert.

De gewapende soldaten en agenten in het moderne straatbeeld moeten we maar accepteren als doodgewone beveiligingsprocedures welke ons de illusie van veiligheid bieden. Dat we te laf zijn om de strijd aan te gaan tegen een ideologie die de lange reeks van gebeurtenissen gedrenkt in het bloed van onschuldigen onverminderd voortzet, is iets waar we moeilijk voor uit komen.

We cannot allow ourselves to become prisoners of our enemies, who enjoy nothing more that when we submit to their will.

Brigitte Gabriel: Call it what it is

 

Daarom durven wij geen kwaad te spreken over de nieuwe burgers die ons slechtgezind zijn, zien wij de gruwel niet in onze steden, horen niet meer de ongerijmdheden van de media en breekt men de bouwstenen een voor een af van een zwakker wordende cultuur die zich onderwerpt aan zijn eigen nobele bedoeling. De vooringenomen idealen van diversiteit, verbinding en openheid verzelfstandigen zich zodanig dat het zijn eigen fundamenten ondergraaft en tenslotte die te gronde richt. Europa is dan inderdaad het avondland, het land waar de zon ten onder gaat.

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2017/04/22/see-no-evil-hear-no-evil-speak-no-evil/

5 comments on “See No Evil, Hear No Evil, Speak No Evil

  1. Helaas, de christenen en de lafaards onder ons, die geen bloed kunnen zien, lullen er een punt aan waarom ze dat niet doen. Dat de moslims ons en ons werelddeel naar de bliksem helpen nemen ze op de koop toen. Deze lafaards zijn het niet waard om in vrijheid te leven. Zij zullen als slaven van de islam sterven. De zweden als eerste en daarna de duitsers, gevolgd door de fransen en niet te vergeten nederland. In heel Europa heerst de islam. Vluchten kan niet meer want wij Nederlanders zijn nergens welkom.

  2. Ziet EJBRON ,,diepgezonken nederland” commentaren van Harry2. De GROND-oorzaak die 98% NIET wil weten.

  3. De islam moet verboden worden, het is een duivelse ideologie.

  4. Ach, de politiek die de “boel” gemaakt heeft, wil de boel bij mekaar houden.

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !