Het land van de gehangenen

Het land van de gehangenen

Naast de kwalen en weerzinwekkende gebeurtenissen die Europa met regelmaat treffen, behoort de dictatuur van de EU tot de grootste steen des aanstoots. Er zijn al vele woorden aan vuil gemaakt en dit is niet de plek om ze nog eens te herhalen. En toch, iedere keer verbazen zij ons met hun idiote uitspraken, hun “feel good” filmpjes, hun propaganda die zelfs de meest ongeletterde en onnozele Wammes Waggel nog kan door prikken op kwade bedoelingen. En ze verbijsteren ons met het aangaan van dubieuze verhoudingen met geïslamiseerde inhumane staten, zoals met de Islamitische Republiek van Iran. Had de beschamende chantagedeal met Turkije tenminste nog een doel om de zelf uitgenodigde massa’s migranten en gelukszoekers in te perken, de nu volgende vorm van charme-diplomatie, van sjansen met de duivel, is niets anders dan slaafse onderwerping en is tekenend voor de staat waar Europa zich in bevindt.

De waan van de dag eist alle aandacht op en verschuift eerdere gebeurtenissen naar de achtergrond. Toch mag één zo’n gebeurtenis niet zomaar in vergetelheid geraken. Want die is veelzeggend over het absolute nihilisme van Europa en over de handel en wandel van zijn bestuurlijke elites. De corrupte mentaliteit van deze elites is willens en wetens een beleid geworden en de oorzaak van de totale verrotting die we in alle aspecten van de samenleving aantreffen. Sommigen weten het en voelen zich onmachtig, anderen zal het een worst zijn en gaan door met hun eigen levens.

Op 5 augustus 2017 bracht Frederica Mogherini, EU-commissaris voor Buitenlandse zaken en Veiligheid, een bezoek aan Iran om de inauguratie van president Hassan Rouhani bij te wonen. Naast de diplomatieke egards die deze dictator door haar bezoek ten deel viel, zullen er ten gevolge van dit bezoek vast wel andere zaken zijn behandeld over handel, veiligheid en de toestand in de wereld. Je moet je vijanden begrijpen en met ze onderhandelen, nietwaar? Wat er besproken werd is voor dit artikel echter irrelevant. Het gaat om iets geheel anders, iets diepers, iets van waarde, van ‘human interest’ zoals het heet.

Zo is in Iran, om een voorbeeld te geven, voor homo’s slechts één plek waar ze worden getolereerd: bungelend aan een kabel van een kraanwagen. “In Iran leven geen homo’s”, waren de onvergetelijke woorden van de toenmalige president Mahmoud Ahmadinejad. “Die bestaan daar gewoon niet”. En mochten ze toch voorkomen, dan moeten ze, conform ’s lands eer en volgens de principes van de Islam, als ongedierte worden bestreden. Met zulke partners heb je inderdaad geen vijanden meer nodig.

Maar een inauguratie is wel feest en moet tenslotte gezellig blijven, nietwaar? Een bevriend staatshoofd van een theocratie als Iran ga je niet tegen de schenen schoppen. Mogherini was dat ook geenszins van plan. De verhoudingen zijn met dergelijke landen sowieso uiterst precair. Wie niet een groot talent heeft om te pleasen en zich aan te passen aan ’s lands eisen voor bijvoorbeeld een correcte en fatsoenlijke dresscode is uitermate ongeschikt voor het diplomatenwerk. Dus Mogherini, ooit lid van de communistische partij in Italië, in haar hoedanigheid van commissaris van de ondemocratisch gekozen EU maffia, omhulde haar blonde lokken met een hijab, het niet zozeer gewenste als wel verplichte kledingstuk voor vrouwen en tevens het symbool voor alles wat er mis is aan de zeden en gewoonten van dat land en de daar beleden religie.

Wie waren er nog meer bij dat feestje op die 5e augustus? Special guests, zoals het gespuis uit Noord Korea en het gepeupel van terroristische organisaties zoals Hezbollah en Hamas. Te midden van dit rapalje liet Mogherini zich onthalen en, gevleid door al die manlijke aandacht, poseerde zij met genoegen voor alle te maken selfies die naar het gezellige thuisfront konden worden gestuurd.

Geen woord over de humanitaire misstanden die in Iran plaatsvinden. Haar loutere aanwezigheid en de vele bebloede handen die in het hol van de leeuw werden geschud moesten een klap in het gezicht zijn geweest van al die vrouwen die vanaf geboorte al per definitie rechteloos, uitgehuwelijkt, verbannen en vermoord zijn door eerwraak of onder de knoet moeten leven van hun despotische echtgenoten. Deze onderdrukten heeft Mogherini door haar lafhartige onderdanigheid ten aanzien van al deze schurken ronduit laten barsten.

Wanneer de ayatollahs of de onder hen gestelde minkukels Italië zouden bezoeken dan is het gastland als het ware verplicht zich voor deze gast aan te passen. Dus geen blote toestanden of zoiets op affiches of op klassieke schilderijen. Zo moeten de edele delen van de in brons gegoten antieke krijgers en helden waar het land vol van is zorgvuldig worden bedekt.

Wat hebben ze moeten lachen, al die selfies makende mullah’s, ayatollahs en andere volwassen geworden nageboorten van de beruchte veiligheidsdienst SAVAK die een naam hoog te houden hebben wat betreft martelingen en executies…wat hebben ze wel niet moeten denken: kat in ’t bakkie met die Moreghini. Hebbes, die poes!

 

Hoe durf je je zo te vertonen met hen die hun handen hebben bevuild met het bloed van onschuldigen? Wat doe je in dat gezelschap van perverse en corrupte terroristen? Hoe heb je je kunnen prostitueren? Voor wat?

Do you have any conscience or sense of decency? Or is it simply all about power, money, narcissism, and manipulations at the cost of the oppressed, including women?

Dr.Majid Rafizadeh, 20 augustus 2017, Gatestone Institute

 

Ook andere landen van het langzaam stervende continent Europa kunnen er wat van. Eerder dit jaar bezocht de Zweedse minister-president Stefan Lofven ditzelfd Iran met een delegatie van vijftien vrouwen uit zijn kabinet. Dat bezoek leverde het onvergetelijke beeld op van ‘the walk of shame’. Toen die zichzelf vernederende lafaards onder het mom van respect hun onderdanigheid bevestigden…

…hebben die muzelmannen zich wederom te barsten moeten lachen. “Bij Allah, als makke schapen komen die kaffers naar ons toe. Kijk hoe bang ze zijn. Zij zijn niets: ongelovigen, honden…verachting krijgen ze, alleen zeggen we dat niet!

Iran werd ooit de brug van turkoois genoemd , met zijn delicate en grootse poëtische traditie. Maar de ‘brug van turkoois‘ heeft zichzelf al lang vernietigd. Zelfs een verre echo van de grote dichter Hafez (1315-1390) is dankzij het regime van de ayatollahs al bijna verstomd, zoals onderstaande versregels de censuur niet zullen overleven. Het zijn regels van een verloren wereld vol Soefi wijsheid, eens het kenmerk van dat oude Iran:

Everyone, drunk or sober
seeks the Beloved
And every place, mosque or church
is the House of Love.

De Europese Unie, onder wiens auspiciën dit bezoek aan deze ‘republiek’ werd goedgekeurd, verdient slechts onze minachting. Een staat als Nederland, één van de trouwste schoothonden van de elite in Brussel, bezit niet meer de moed om met dit beleid te breken. Waar economische gewin het hoogste principe is, worden moraal en ethiek slechts problemen voor oude mensen en de dingen die voorbijgaan.

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2017/08/26/het-land-van-de-gehangenen/
SOCIALICON
SOCIALICON

2 comments on “Het land van de gehangenen

  1. Die laatste foto schokt me nòg meer dan die eerste. Het dragen van zo’n hoofddoek zou tot daaraantoe zijn als het inderdaad ging om een onschuldige religie. Ook in kerken wordt gevraagd de kleding- en gedragsregels in acht te nemen. Idem bij de joden waar het keppeltje bij de ingang wordt uitgedeeld aan de mannen. Wat de foto me zegt is dat deze westerse vrouwen dus denken te maken te hebben met een op zich onschuldige en vredelievende religie, alsof ze nooit het nieuws volgen. En omdat het allemaal Zweedse kabinetsleden zijn zegt het dus veel over wie zo’n land regeren en wat we van zo’n regering kunnen verwachten. Niets dan slechte keuzes waar het de islamisering betreft.

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !