Holland in tijden van overgang

Holland in tijden van overgang

Stoppen met het leveren van cultuurkritiek en je conservatieve denken afleren is geen sinecure. Je hebt je zelf al die tijd voor de gek gehouden. Erger, je hebt vertrouwen gehad in de alternatieve media en in wat zij schreven en allemaal lieten zien. Je dacht dat je samen met zoveel anderen de wereld kon bevrijden van de dictatuur van de politieke correctheid door bijvoorbeeld blogs te schrijven, te twitteren en met anderen te discussiëren in de hoop dat ze eens gingen stemmen op partijen die de oude politiek konden veranderen. Je hebt te veel vertrouwen gehad in de herhalingen van oude berichten die actualiteit moesten suggereren of in de falsificaties op social media. Er waren alternatieve journalisten, jawel, en je dacht dat zij wel wisten wat er aan de hand was.

Het handelen van de bestuurlijke elites en nieuwsmaffia ging echter gewoon door. Ja, er was kritiek, iets van kartelpartijen of zo, maar dat werd zo vaak herhaald dat het niet meer werd opgepakt. Iedereen wist dat ze niet deugden maar zoals die dingen gaan hadden de mensen het ondanks alles goed. De migrantencrisis en het rumoer om de jaarlijkse Sinterklaasviering was al lang verdwenen. Bijna niemand meer die zich daar nog druk over maakte.

Het is een grote desillusie als je beseft dat het uiteindelijk allemaal niet veel geholpen heeft. De posities van de bestuurlijke macht zijn niet alleen onveranderd, de politieke correctheid is zelfs sterker dan ooit. En dan gebeuren er weer de oude dingen waarvan we dachten dat die voorbij zouden gaan.

Zo kan in onze parlementaire democratie politieke partijen heel gemakkelijk hun principes ter zijde schuiven. Wat men vroeger uit wantrouwen misleiding noemde wordt nu transparantie genoemd. Hoe je het ook wilt noemen, het valt niemand meer op. Op een hoger niveau heeft de Europese Unie zijn diversiteitsbeleid zonder problemen kunnen uitvoeren. Aan het publiek werd medegedeeld dat de belangrijkste issues met migranten inmiddels waren opgelost. Iedere migrant kon gemakkelijk een baan vinden en een woning krijgen, althans zo werd het ons verteld. Afrika blijft vooralsnog een onuitputtelijke bron van “arbeidskrachten” die over het continent worden verdeeld. Er zijn geen lidstaten meer die zich aan de opnameplicht onttrekken op straffe van hoge boetes.

De zogenaamde authentieke culturen van Europa zijn opgegaan in een moderne kalifaat bestaande uit diverse samenlevingen die weinig met elkaar gemeen hebben, behalve een gedeeld geloof en een grote mate van materialisme. Alles wat afleidt wordt een deugd genoemd. Een aanzienlijk deel van de oude bevolkingen in Europa wilde eigenlijk niet weten wat er zich in hun tijd afspeelde. Het andere, een kleiner en kritische deel, kon het niet langer meer aanzien en trok naar Oost-Europa en zelfs Azië. Wanneer men deze mogelijkheid niet had dan was er geen andere keuze dan innerlijke migratie of men nam de voltooidlevenpil, verkrijgbaar bij de drogist om de hoek.

Grote aanslagen behoren al geruime tijd tot het verleden en mochten die plaatsvinden dan zijn het altijd daders die in de nieuwe wereld niet mee konden komen en geestelijk in de war waren geraakt. Het bestrijden van het kwaad dat volgens toenmalige critici alleen van de Islam afkwam is eveneens niet meer aan de orde. Die krachtige godsdienst heeft voor een nieuwe spiritualiteit gezorgd bij de snel verminderde groep Nederlanders. Het vroegere christendom, dat al lang niet meer bindend was voor de oude cultuur, is volledig in de dominante godsdienst opgegaan.

Met de wijsheid van nu blijkt dat de klokkenluiders van toen eigenlijk het grootste gevaar waren geweest. Zij hebben zich uit alle macht verzet tegen de komst van zovele noodruftigen die op de vlucht waren voor oorlog, armoede en klimaatverandering. De critici of cultuurrevolutionisten zijn racisten geweest want zij beledigden de nieuwe veelal getinte burgers en maakten zelfs jacht op hen.

Bij het moderne leven van nu, waar het vroegere gajus niet meer in thuis hoort, is het heel gewoon dat op straat of andere openbare ruimten spontane groepsgebeden worden uitgevoerd. Het luiden van de kerkklokken als vast zondags ritueel is vervangen door het gezang van de muezzin. Ondanks deze nieuwe orde met een hernieuwde spiritualiteit vinden er incidenteel nog kleine vergrijpen plaats waarbij burgers het leven laten. De slachtoffers zijn vaak nog de oorspronkelijke bewoners die aan het verwerpelijke en repressieve systeem uit die tijd van de overgang doen denken. Veel van dit soort gebeurtenissen dringt niet meer tot het publiek door. Alles wat de nieuwe orde bekritiseert of geen warm hart toedraagt, valt onder subversief nieuws. In de tijd van de overgang heette dat “nepnieuws” of in het engels “hatespeech”.

Het project van een nieuwe samenleving kon niet anders dan slagen. Het alternatief was namelijk oorlog. Veel keuze had een mens dus niet. De negativiteit waarmee deze verandering gepaard ging zorgde onder de opstandige minderheden voor te weinig vertrouwen en optimisme. Bovendien, het grootste deel van de oorspronkelijke burgers had het best wel naar de zin. De vele rapportages van erkende instituten zoals het Sociaal- en Cultureel Plan Bureau laten zien dat met name het welwillende deel van Nederlanders tot de gelukkigste bevolkingsgroepen ter wereld behoren, slechts voorbijgestreefd door die van Noord Korea. Het collectief van orde en veiligheid zorgde eindelijk voor beschavingsnormen waarin men elkaar ontziet en met respect behandelt. Het woord “respect” kreeg weer zijn oude glans terug en en komt in heel wat situaties als uitdrukking goed van pas. Er is aldus een geweldige winst behaalt. De geperfectioneerde combi van informatie en entertainment brengt alle soorten nieuws op een prettige manier naar buiten zodat iedereen voldoende op de hoogte blijft van wat er verder nog voor leuks in de wereld gebeurt.

Gedurende de jaren van de overgang hebben de media zich, ondanks harde kritiek, goed kunnen handhaven. Nu er nog weinig informatie tot het publiek doordringt van dwarsliggers en klokkeluiders en hun visioenen van doem en ondergang geen nieuws meer zijn, is het vertrouwen in de toekomst groter dan ooit. De nieuwe wetgeving voor publicaties en uitzendingen heeft immers strengere eisen opgelegd om aan de nieuwe zedelijkheid te voldoen. Wat volgens deze wetgeving niet voldoet aan de norm voegt in feite niets toe en kan onmogelijk een bijdrage leveren aan wat voor de consument werkelijk van belang is.

Bij dit alles is de voortschrijdende techniek niet gestopt. Datamining is een verdienmodel. De levensloop van elk individu kan worden getraceerd en geanalyseerd. Door de grotere zorg van instellingen hebben burgers niet meer het gevoel van vereenzaming, een notoire volksziekte van vroeger die menigeen ongelukkig maakte. De robotisering voorziet in de behoefte aan contact bij met name ouderen. Andere behoeftes zoals prostitutie, ook al een relikwie uit de achterlijke cultuur van toen, is dankzij speciaal daarvoor ontworpen robots een normale optie geworden die voor een grotere hygiëne en vermindering van seksuele frustraties heeft geleid. De onwaardige gang naar speciale afwerkplekken in armoedige wijken van de stad behoren tot het verleden. In de beslotenheid van eigen huis behoudt de burger net voldoende privacy dat voor hem of haar voldoende is. Het genot, vanaf de wieg tot aan het graf, is een vanzelfsprekend recht. Wanneer het leven ondanks de geboden kansen voor geluk voor individuen toch te zwaar wordt en men niet meer kan participeren in de samenleving dan kan in daarvoor speciale klinieken het zachte ontsterven een gemoedelijk einde worden. Dit is echter afhankelijk van het inkomen.

Het is nu volkomen onbegrijpelijk geworden dat men vroeger het verlies van de zogenaamde “vrijheid van meningsuiting” als een achteruitgang van beschaving zag. Onderzoekingen op het gebied van sociologie, psychologie en bioinformatica hebben al diverse malen aangetoond dat Vrijheid van Meningsuiting juist een hindernis was voor een hoger beschavingsideaal. De openbare orde raakte veelal bevuild door onfatsoen, zoals scheldpartijen en andere barbaarse uitingen. De roep om een ethisch reveille werd steeds luider. Gelukkig heeft de Europese Unie dit ingezien en hebben de daarvoor verantwoordelijke bestuurders binnen de lidstaten op gezag van het Commissariaat met succes en voortvarendheid beleid kunnen uitvoeren.

Zo is het klaaglied van de pessimisten over de nakende ondergang van Europa en het zogenaamde vrije westen langzamerhand verstomd. Eindelijk hebben de kwaliteiten van een heterogene samenleving, waarin het beste van alle werelden is gebundeld, de benauwdheid van de vroegere monoculturen overwonnen. De universele correctheid bleek toch de beste optie te zijn en zeker niet een beperking. De gelijkheid, vroeger uitgelegd als nivellerend, is verrijkend gebleken.

Laten wij maar niet meer aan vroeger denken. Laten wij maar niet meer denken. Het is feest nu.

Facebook
Google+
https://www.opwegnaarmorgen.nl/2018/01/27/holland-in-tijden-van-overgang/
SOCIALICON
SOCIALICON
SOCIALICON

One comment on “Holland in tijden van overgang

  1. POLITIEK IS SMERIG

    Dat kan haast niet anders, want de waarheid brengt bijna altijd onaangenaamheden met zich mee.

Geef een reactie

Enjoy this blog? Please spread the word !