About

Dat we in een bijzondere tijd leven is een open deur. Na de zogenaamde post-moderne periode als fase van de onttakeling van de grote politieke en levensbeschouwelijke stromingen in de samenleving is het stabiele evenwicht in de maatschappij tussen de beide radicale flanken aan zowel de linker- als de rechterkant weggevallen. Het was honderd jaar geleden niet anders. De dichter W.B. Yeats schreef het hieronder staande gedicht The Second Coming in 1919, vlak na de rampspoed van de Eerste Wereldoorlog, de Russische revolutie en de ongeregeldheden in zijn eigen Ierland:

 

″Turning and turning in the widening gyre

The falcon cannot hear the falconer;

Mere anarchy is loosed upon the world;

The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere

The ceremony of innocence is drowned;

The best lack all conviction, while the worst

Are full of passionate intensity

 

De uitdagingen waar de Westerse wereld op dit moment voorstaat zijn grotesk en onafwendbaar:

  • de vluchtelingencrisis
  • de integratie van etnische minderheden
  • de klimaatverandering
  • de groeiende kloof tussen arm en rijk

De bovengenoemde problemen veroorzaken verwarring in het achtergebleven vacuüm in de rijke Westerse democratieën. Voor deze uitdagingen is er vooralsnog geen adequate visie ontwikkeld. De traditionele politieke stromingen vinden geen aansluiting meer op het algemeen gevoelde onbehagen. De termen links en rechts komen uit een tijdperk waarin behoudende en progressieve krachten in zekere zin elkaar in evenwicht hielden en het politieke landschap nog overzichtelijk maakten. Dit evenwicht echter is verdwenen waardoor zowel de progressieve als de conservatieve krachten van gematigd naar extremere vormen begonnen te ontsporen. Door het ontbreken van een visie op mens en samenleving die door de teloorgang van de politieke stromingen zijn ingeluid, ontstaat er een vruchtbare bodem  voor de groei van het populisme dat met gemakkelijke antwoorden en rigoureuze maatregelen probeert de complexe problemen te bezweren.

Zij die vanuit het onbehagen en het wantrouwen tegenover de politiek kennis willen nemen van de ontwikkelingen in de samenleving, vermijden de traditionele journalistieke media vanwege een in hun ogen verkleurde berichtgeving die de andere kant van de zaak negeert of bagatelliseert. Onmacht en gegroeide haat zorgen ervoor dat laagdrempelige informatiebronnen zoals social media niet alleen een bron van informatie zijn maar tevens voor een uitlaatklep zorgen voor de machteloze woede en frustraties van geagiteerde burgers.

De blog OP WEG NAAR MORGEN wil de aandacht vestigen op deze algehele verwarring en op dit onbehagen. De blog bestrijdt het ondoordringbare jargon van politici en bestuurders die hun bureaucratische “doublespeak” (Orwell, 1984) op het publiek plachten los te laten. Het wil een tegenwicht zijn tegen het rumoer van de verdwaasden, van de verachters van het creatieve en schone; het gelooft niet in de maakbare samenleving gestuurd door complexe processen die niemand meer kan overzien en waarvan men de gevolgen moeilijk nog weet  in te schatten. OP WEG NAAR MORGEN wil in de windstilte  staan tussen de stormen  van het politieke en maatschappelijke debat.

De dagelijkse observaties en eigentijdse beschouwingen die in deze blog worden samengevat, bezitten soms een confronterende toon maar zijn altijd geschreven vanuit een hartstochtelijk ervaren betrokkenheid. Zij pleiten voor een harde, rechtvaardige politiek geleid door hoofd en hart.